Kalkfeld — ‘n Vergete Juweeltjie in die Hart van Namibië

Kalkfeld is ‘n nedersetting in die Otjozondjupa-streek van Namibië, geleë halfpad tussen Omaruru en Otjiwarongo langs die streek pad C33, en behoort aan die Otjiwarongo-kiesafdeling. Vir die deurry reisiger lyk dit miskien na ‘n gewone stopplek, maar die wat langer draai, ontdek ‘n landstreek wat diep in die aarde self geskryf is.

Die digter D. Botes het hierdie dorp in vers vasgepen met ‘n oog vir detail wat net ‘n mens wat wérklik daar gewoon het, kan beskryf. Hy skryf van die Dik-Dik, die Steenbok en die skaars ietermago wat langs grondpaaie in sewe en sestig verbyskiet — diere wat die natuur se eie karakters is. Die Damara Dik-Dik, een van Namibië se kenmerkende klein bokke, is ‘n nasionale simbool van die land se unieke biodiversiteit, terwyl die ietermago (pangolien) vandag byna volledig bedek is met beskermende skubbe wat sowat ‘n vyfde van sy liggaamsgewig uitmaak, en uitsluitlik op termiete en miere teer. Om so ‘n dier langs ‘n grondpad te sien, was werklik ‘n voorreg.

Maar Kalkfeld se ware skat lê oos van die dorpie, op die plaas Otjihaenamparero. Die Otjihaenamparero-dinosourorus spore is ‘n stel fossiel spore geleë op die plaas Otjihaenamparero, ongeveer 23 kilometer oos van Kalkfeld. Die spore is vir die eerste keer in 1925 as dinosourorus spore gerapporteer, en die terrein is in 1951 ‘n nasionale monument verklaar. Botes verwys na hierdie spore as “honderd en sewentig dinosourus spore” — ‘n verwysing na die ouderdom van 170 miljoen jaar wat hom diep beïndruk het.

Daar is twee stelle spore, en die eerste wat ‘n mens teëkom, is die kleiner Coelophysis rhodensiensis-spore — dié van ‘n pak jagter van sowat drie meter — wat oor ‘n afstand van ongeveer 12 meter strek. Die tweede stel, ‘n kort entjie daarvandaan, behoort aan die Ceratosaurus, ‘n jagter van ses meter met ‘n groot neus horing op sy skedel. Twee spore kruis mekaar, een wat sowat 30 meter loop en die ander omtrent 40 meter.

Die wit kalkklip waarna Botes verwys, is ‘n direkte wenk na die Etjo-sandsteen wat hierdie spore in bewaring gehou het. Hierdie sandsteenlae dra die bewys van ‘n 25-meter dinosourus wandeling wat 170 miljoen jaar gelede plaasgevind het. Die afdrukke is gemaak in wat destyds sagte klei was, deur ‘n drietoon dinosourus wat op sy agterpote geloop het — waarskynlik ‘n voorloper van moderne voëls.

Die plaas self bied vandag nog steeds ‘n besonderse ervaring. Besoekers kan die gebied se oorlate dinosourus spore verken, en op die plaas is akkommodasie, gratis ontbyt en ‘n geleide toer langs die spore beskikbaar.

Rondom Kalkfeld strek die Namibiese binnelandse grasvlaktes wyd oop. Die dorp ontvang gemiddeld 346 millimeter reënval per jaar, genoeg om ‘n landskap te voed wat Kameeldorings, Adoonsbome, reuse miershope en ruie grasvlaktes huisves. Teen die mure van plaashuise hang die imponerende horings van Kudu en Gemsbok — die nasionale dier van Namibië — as stille getuies van ‘n wildlewe wat nog floreer agter die hoë heinings van die omliggende wildplase.

Kalkfeld is tot ‘n nedersetting afgegradeer weens ‘n gebrek aan groei, met sowat 5 000 inwoners waarvan minder as 100 in diens is. Tog leef die dorp voort in vers en geheue — in die woorde van diegene wat sy stofpaaie gestap het, sy sinkhuis-stasies geken het, en sy groot stilte met eerbied bejeën het.