Solitaire — Analise en Uitgebreide Beskrywing

Die Gedig as Liefdesbrief aan ‘n Plek

Botes se “Solitaire” (2014) is een van sy genotvolste gedigte — vol konkrete besonderhede, met ‘n knipoog en die duidelike plesier van iemand wat hier gestop het, appel krummel geëet en die roesagtige motorwrakke bewonder het. Dit is nie ‘n groot historiese epos nie, maar ‘n getroue portret van ‘n plek wat juis deur sy skynbare onbeduidendheid onvergeetlik is.

Die Ontstaan: Areb word Solitaire

In 1948 het Willem Christoffel van Coller 33 000 hektaar grond van die Suidwes-Administrasie gekoop met die doel om Karakoelskape te boer. Die grond was vroeër ‘n onontginde gebied genaamd Areb. Die gebied is deur Elsie Sophia van Coller — die vrou van Willem Christoffel van Coller — na Solitaire herdoop. Wikipedia

Die naam is gekies omdat dit twee betekenisse het. Solitaire kan ‘n enkel gesette diamant beteken, en Solitaire kan ook eensaamheid of afgesonderdheid beteken. Saam skep hierdie twee betekenisse die definisie van ‘n unieke en kosbare maar stil plek. Wikipedia

Botes se gedig vang hierdie dualiteit perfek: die plek is kosbaar én afgesonderd, ‘n diamant in die sand.

Die Winkel, die Poskantoor en die Petrolpomp

Van Coller het die winkel gebou, wat vandag nog in gebruik is. Die winkel het ook gedien as die streek poskantoor. In 1851 is ‘n kerk bygevoeg, wat dit een van die ouer kerke in Namibia maak. ‘n Orrel is in 1879 in die kerk geplaas. Toe gemotoriseerde vervoer die ossewaens vervang het, is ‘n handgedrewe petrolpomp voor die winkel geïnstalleer. Namibweb

Botes se lyn oor die “trekker en ou petrolpomp” is dus ‘n direkte verwysing na hierdie geskiedkundige petrolpomp — een van die eerste in die binneland van Namibia.

Moose McGregor en die Appelkrummel Tert

Die “Appelkrummel tert” waarvan Botes skryf, het ‘n naam en ‘n legende agter hom. Moose McGregor het die bakkery in Solitaire bestuur en die heerlikste appeltert gemaak wat ‘n reisiger se gunsteling geword het. Moose het in 2014 op die ouderdom van 57 jaar gesterf. Sy bakkery bestaan nog, en jy kan die heerlike appeltert warm uit die oond proe, gemaak volgens sy resep — altyd ‘n familiegeheim. Spice & Ginger

Botes se humor — “want die koei rus vandag en steur haar nie” — verwys na die bekende feit dat Solitaire se bakkery nie elke dag room of melk het nie. In die woestyn kry jy wat beskikbaar is. Dit is deel van die sjarme.

Die Motorwrakke: ‘n Museum Sonder Dak

Die rustelose rye ou voertuie by Solitaire is een van die mees gefotografeerde besienswaardighede in die Namib — ‘n roesagtige begraafplaas van ou Chevrolets, Dodges, International trokke en ‘n donkiekar. Botes se katalogus hiervan — “ou Chevy asook wit Dodge bakkie / Jou rooi en geel Chevy sedan en vêrder die International trokkie” — is ‘n liefdesverklaring aan die vergange era van Suidwes-Afrika se pad reise, toe mense maande lank die binneland ingetrek het met voertuie wat nou net dekor is vir reisigers met kameras.

Halfweg Tussen Alles

Solitaire is vir die grootste deel van die jaar die spreekwoordelike “eenperd-dorpie”, maar gedurende die toeriste seisoen raak dit baie besig. Benewens ‘n petrolstasie is daar ‘n poskantoor, ‘n bekende bakkery, ‘n lodge en ‘n algemene handelaar. Acacia-africa

Tussen Walvisbaai en Sesriem, tussen die Naukluft en die Sossusvlei, is Solitaire vir duisende reisigers elke jaar die plek waar jy asemskep, jou tenk volmaak, en ‘n stukkie appeltert eet — voordat die woestyn jou weer opsluk.