Gross Barmen (Otjikango)

Gross Barmen (Duits: Groß Barmen, Otjiherero: Otjikango – “groot fontein”) is ‘n geskiedkundige nedersetting, warmwaterbron en voormalige Rynse sendingstasie in die Otjozondjupa-streek van sentraal-Namibië, sowat 25 km suidwes van Okahandja en 100 km van Windhoek af. Die oord is geleë langs die walle van ‘n sytak van die Swakoprivier en is in 1968 tot bewaringsgebied verklaar. Dit beslaan 1 km² en is vanweë sy nabyheid aan Windhoek ‘n gewilde naweek bestemming vir plaaslike inwoners en internasionale reisigers.

Geskiedkundige agtergrond

Die Herero het oorspronklik die gebied bewoon en dit Otjikango Otjinene genoem. Toe Wesleyaanse sendelinge in 1844 op uitnodiging van Jonker Afrikaner in Windhoek aangekom het, het die reeds gevestigde Rynse sendelinge Carl Hugo Hahn en Franz Heinrich Kleinschmidt konflik gevrees en na Otjikango verhuis. Hier het hulle laat in 1844 die eerste Rynse sendingstasie onder die Herero gevestig en dit Barmen genoem – na die hoofkwartier van die Rynse Sendinggenootskap in Barmen, tans deel van Wuppertal, Duitsland.

‘n Beduidende historiese bydrae van Hahn en Kleinschmidt was die aanleg van ‘n voetpad van Windhoek na Barmen via Okahandja. Hierdie pad is in 1850 verleng via Otjimbingwe na Walvisbaai en het later bekend gestaan as die Alter Baiweg (Ou Baaipad) – ‘n belangrike handelsverbinding tussen die kus en die binneland, wat in gebruik was tot die spoorlyn van Swakopmund in 1900 in bedryf gestel is. Wikipedia

Hahn het Westerse boerderytegnieke onderrig, maar ná Jonker Afrikaner se oorwinning by Okahandja in Augustus 1850 het die Herero die gebied tydelik verlaat. Die volgende sendeling, eerw. Peter Heinrich Brincker, het in 1864 by die stasie aangesluit. Hy moes weens Nama-aanvalle nie minder nie as sewe keer vlug, maar het telkens teruggekeer. Na die sogenaamde Vrede van Okahandja (13 September 1870) het Brincker ongehinderd gewerk en die stasie herbou met ‘n skool en kerk. Teen 1877 het sy gemeente uit 251 volwasse lede bestaan en 130 kinders het die skool bygewoon.  Wikipedia

Die sendingstasie was tot die begin van die Herero-opstand in 1904 in werking. Die finale ondergang van Gross Barmen het in 1904 gekom toe die Herero en Nama teen die Duitse koloniale bewind opgestaan het – ‘n katastrofiese tydperk in Namibië se geskiedenis en een van die vroegste pogings tot volksmoord in die 20ste eeu. Op 17 Februarie 1904 is die nedersetting deur Duitse koloniale troepe verbrand. Die ruïnes van die sendeling se huis is steeds sigbaar.

Argitektoniese herlewing

Die oog van die warmwaterbron dien as die middelpunt van die nuwe kompleks, met alle argitektoniese elemente wat daaromheen gerangskik is om die historiese betekenis te erken. Jwainc Die herontwikkeling is ontwerp deur Wasserfall Munting Argitekte, met ‘n beperkte palet van onversierde materiale: massiewe buite-betonmure in die kleur van die omliggende grond, herwinning klip en roes staal – terwyl die vloere binne poleerder beton met plaaslike aggregaat gebruik.

Warmwaterbron en natuur

Die water styg uit ‘n diepte van 2 500 m teen 65°C en word afgekoel tot sowat 40°C vir gebruik in die termiese bad. Die mineraalryke water is bekend vir die verligting van rumatiek en ander gewrig kwale. Die groot dam met sy rietbeddings lok meer as 150 verskillende voëlspesies, en besoekers word versoek om voëls nie te versteur nie – visvang is nie by die dam toegelaat nie. Namibia Verskeie wandelpaaie van verskillende lengtes en moeilikheidsgraad begin en eindig by die oord.

Huidige status

Gross Barmen word deur Namibia Wildlife Resorts (NWR) bedryf. Die oord is tussen 2011 en 2014 omvattend opgeknap en op 3 Desember 2014 heropen. Fasiliteite sluit in ‘n gesondheids- en hidro-mediese spa, binnenshuise en buitenshuise termiese swembaddens, 50 bungalows, 18 kampeerplekke, ‘n restaurant, kroeg, gimnasium, stoomkamer, tennisbane en konferensiefasiliteite. Die oord is ideaal vir gesinne, kuier, en self ry reisigers op pad deur Namibië.